Hoe GetRateo rekent
Elk getal op deze site komt uit de formules hieronder. Ze zijn gepubliceerd zodat je ze kunt nakijken in je contract, in een spreadsheet of in de getallen van je bank. Waar een conventie echt dubbelzinnig is, zegt deze pagina dat, in plaats van de keuze te verbergen.
De termijn
Voor een lening met gelijke termijnen is de betaling die een hoofdsom P over n perioden tegen periodieke rente i precies aflost, gelijk aan P × i / (1 − (1+i)^−n). De periodieke rente is de nominale jaarrente gedeeld door twaalf, wat vrijwel elke hypotheek in de EU gebruikt. Bij een rente van nul deelt de formule door nul, dus is de termijn simpelweg P / n. Bij lineair aflossen is het aflossingsdeel vast, P / n, en daalt de rente elke maand, dus begint de termijn hoger en loopt terug.
De afronding, en waarom het schema op nul sluit
Elk bedrag wordt bewaard als geheel aantal centen, nooit als decimale breuk. De rente is de enige floating-pointwaarde in de berekening en wordt direct op de hele cent afgerond. Dat telt over 360 regels: met decimale rekenkunde loopt de afrondingsfout op en komt de eindschuld enkele centen naast nul uit. Hier geldt de identiteit restschuld begin min aflossing min extra aflossing gelijk aan restschuld eind exact op elke regel, telt de aflossingskolom tot op de cent op tot je leenbedrag, en wordt de laatste termijn aangepast om de rest af te rekenen. Dat is wat echte contracten doen, en daarom kan je laatste termijn licht afwijken van alle andere.
Het JKP
Het JKP is niet de nominale rente maal twaalf. Het is het effectieve jaarpercentage X dat de vergelijking uit Bijlage I van richtlijn 2014/17/EU oplost, waarbij wat je opneemt in evenwicht wordt gebracht met alles wat je terugbetaalt, kosten inbegrepen, met alle intervallen uitgedrukt in jaren. Er is geen gesloten oplossing, dus wordt het numeriek gevonden met bisectie. Het is precies de definitie die je geldverstrekker wettelijk moet publiceren, en daarom is het JKP, en niet de nominale rente, het getal waarop je aanbiedingen vergelijkt.
Extra aflossen
Een extra aflossing wordt verwerkt na de geplande termijn van dezelfde maand, wat de meeste EU-contracten voorschrijven. Daarna doet die een van twee dingen, en dat is de keuze die je bank zelden helder voorlegt. De looptijd verkorten laat de termijn staan waar die is en beëindigt de lening eerder, wat de meeste rente bespaart omdat de schuld sneller daalt over de hele resterende looptijd. De maandlast verlagen houdt de einddatum aan en herrekent de betaling over de resterende perioden, wat nu geld vrijmaakt maar in totaal aanzienlijk minder bespaart. De rekenmodule toont beide, omdat het juiste antwoord afhangt van of je het geld maandelijks nodig hebt of van de lening af wilt.
Wat die niet weet
Dit is een simulatie, geen aanbod, en drie dingen verschillen echt per geldverstrekker en per land. De renteconventie: de meeste maandelijkse annuïteiten delen de jaarrente door twaalf, maar sommige contracten, met name Roemeense en Spaanse, rekenen op werkelijke dagen tegen een jaar van 360 dagen, wat de getallen bij een lange lening verandert. De boeterente: begrensd door de hypothekenrichtlijn maar in elke lidstaat anders omgezet, en de standaardwaarde hier is nul tenzij je er een invult. En de rente zelf: bij variabele rente gaat het schema ervan uit dat die blijft waar je hem hebt gezet, tenzij je een wijziging modelleert. Controleer alle drie in je contract voordat je op een getal hier vertrouwt.
Hoe je het zelf nakijkt
Neem een scenario en controleer de termijn met de functie BET in Excel of LibreOffice: BET(rente/12; maanden; −bedrag). Die komt tot op de cent overeen. De totale rente moet overeenkomen met de som van de rentekolom in de downloadbare CSV. Als je een verschil vindt met je eigen contract dat de drie variabelen hierboven niet verklaren, is dat verschil het waard om aan je geldverstrekker voor te leggen, want meestal betekent het dat er kosten in het schema zitten waarover je niet is verteld.